http://www.thailandyfc.net บริการสื่อคริสเตียน หนังสือคริสเตียน ภาพยนตร์คริสเตียน และเพลงคริสเตียน en-us ton@thailandyfc.net 2008-07-25T02:11:33+07:00 hourly 1 2008-07-25T02:11:33+07:00 http://www.thailandyfc.net/modules.php?name=News&file=article&sid=361 http://www.thailandyfc.net/images/News/00000000361_im.jpg 361@http://www.thailandyfc.net Articles 2008-07-15T23:36:31+07:00 http://www.thailandyfc.net/modules.php?name=News&file=article&sid=358 http://www.thailandyfc.net/images/News/00000000358_im.jpg <font size="4">&ldquo;เหงา</font><font size="4">&rdquo;</font> เกิดขึ้นเมื่อ <font size="4">&ldquo;อยู่คนเดียว</font><font size="4">&rdquo;</font>&nbsp; ความร้ายแรงของความเหงาถึงขั้นสามารถเอาชีวิตของเราได้ <br> เช้าวันหนึ่งฉันตื่นมาพร้อมกับความเงียบสงบ เพราะไม่มีเสียงรายการเรื่องเล่าข่าว ซึ่งทำหน้าที่เป็นนาฬิกาปลุกให้ฉันเกือบทุกวัน เมื่อก้มลงไปดูที่นอนของน้องชายพบว่าผ้าห่มและหมอนถูกพับไว้อย่างเรียบร้อยราวกับว่าไม่มีร่องรอยของการนอน 358@http://www.thailandyfc.net Articles 2008-07-01T11:46:33+07:00 http://www.thailandyfc.net/modules.php?name=News&file=article&sid=357 http://www.thailandyfc.net/images/News/00000000357_im.jpg <p> เขาทำชีวิตหายไปบางส่วนเพราะลืมทำ ลืมคิด&nbsp; หรือคิดไม่ถึง&nbsp; จึงทำให้ชีวิตเป็นทุกข์ </p> <p> เพราะขาดสมดุลจากสิ่งเล็กๆน้อยๆ&nbsp; เหล่านี้&nbsp; สิ่งเหล่านี้ได้แก่ </p> 357@http://www.thailandyfc.net Articles 2008-06-30T14:56:57+07:00 http://www.thailandyfc.net/modules.php?name=News&file=article&sid=356 http://www.thailandyfc.net/images/News/00000000356_im.jpg <font size="4">มีชายคนหนึ่งกำลังเหนื่อยใจในการทำงานนอกบ้าน ขณะที่ภรรยาของเขาอยู่แต่ในบ้าน<br> <br> เขาต้องการให้ภรรยารับทราบถึงความทุกข์ยาก ดังนั้นเขาจึงอธิษฐานกับพระเจ้าว่า &ldquo;พระองค์เจ้าข้า&nbsp; ข้าพระองค์ต้องออกไปทำงานทุก ๆ วัน ทำงานวันละ 8 ขั่วโมง ในขณะที่ภรรยาของลูกอยู่แต่ที่บ้าน ข้าพระองค์อยากให้ภรรยาลูกรู้ว่าข้าพระองค์เหน็ดเหนื่อยเพียงใด โอ้พระเจ้าข้า ขอพระองค์ช่วยสลับร่างข้าพระองค์กับภรรยาของลูกด้วย สัก 1 วัน &nbsp;&nbsp;อาเมน </font><em><br> </em><br> <font size="4">&nbsp;พระเจ้าผู้ทรงกอปรด้วยสติปัญญา พระองค์ทรงประทานให้ตามใจปราถนาของชายนั้น เช้าวันต่อมา เมื่อชายคนนั้นตื่นขึ้นตอนเช้า แน่นอนหละ! ชายนั้นได้สลับร่างกับภรรยาแล้วเป็นผู้หญิง เขาตื่นมาก็เข้าไปทำครัว ปลุกลูก ๆ ให้ตื่นนอน จัดชุดนักเรียน ป้อนอาหารเช้าให้ลูก เตรียมอาหารเที่ยงใส่กล่อง <br> <br> พาไปส่งที่โรงเรียน รีบกลับมานำผ้าไปซักแห้งที่ร้าน ระหว่างทางแวะไปที่ธนาคารเพื่อเอาเงินไปฝาก ต่อด้วยไปร้านชำเพื่อซื้อของ กลับมาถึงบ้านจัดแจงเอาของเก็บในตู้ จ่ายค่าบิลต่าง ๆ ชายนั้นยังทำความสะอาดกรงเลี้ยงแมว อาบน้ำให้สุนัข จากนั้นก็เป็นเวลาเกือบจะบ่ายโมงแล้ว กลับไปจัดเตียงที่ห้อง เอาผ้าใส่เครื่องซักผ้า ดูดฝุ่น ทำความสะอาด ปัดกวาด และถูพื้นห้องครัว<br> รีบไปที่โรงเรียนเพื่อรับเด็ก ๆ กลับบ้านมิหนำซ้ำยังทะเลาะกับเด็ก ๆ ขณะเดินทางกลับ เตรียมอาหารว่าง นม คุ๊กกี้ และ เร่งให้เด็ก ๆ ทำการบ้าน จากนั้น ก็กางที่รีดผ้าและดูทีวีไปพรอ้ม ๆ กับรีดผ้า เป็นเวลา 4 โมงเย็นแล้ว เขาก็เริ่มเตรียมอาหารเย็น ปลอกเปลือกมันฝรั่ง ล้างผัก เพื่อทำสลัด หั่นเนื้อ ปลอกเปลือกถั่วเพื่อทำของว่างรอบดึก <br> <br> หลังอาหารเย็น ทำความสะอาดห้องครัว ล้างจาน พับผ้า อาบน้ำให้เด็ก ๆ และ เอาเด็ก ๆ เข้านอนเป็นเวลา 3 ทุ่มแล้ว ขณะที่งานบ้านตั้งหลายอย่างยังไม่เสร็จ เขาก็เหน็ดเหนื่อยแล้ว &nbsp;สุดท้ายต้องไปพักผ่อนที่ห้องนอน พร้อมกับภรรยาที่สลับล่าง ทั้งคู่อยู่นอนด้วยกันโดยไม่มีการบ่น &nbsp;<br> <br> เช้าวันต่อมา เขารีบตื่นและคุกเขาลงที่เตียง อธิษฐานกับพระเจ้าว่า &ldquo;พระองค์เจ้าข้า ข้าพระองค์ไม่รู้ว่าข้าพระองค์คิดแบบเมื่อวานไปได้ยังงัย ข้าพระองค์ผิดไปแล้วที่อิจฉาชีวิตภรรยาเมื่อเธออยู่บ้าน โอ้ พระองค์เจ้าข้า ช่วยข้าพระองค์เถิด ให้ข้าพระองค์กลับมาเป็นแบบเดิม อาเมน&rdquo; <br> <br> <br> พระเจ้าผู้ทรงกอปรด้วยสติปัญญา พระองค์ตรัสว่า &ldquo; ลูกรักเอ๋ย เรารู้ว่าเจ้าได้บทเรียนแล้ว และเราก็ยินดีที่จะสลับร่างคืนให้เจ้า แต่เจ้าต้องรออีก 9 เดือน<br> &nbsp;<br> ชายนั้นถามว่า &ldquo;เพราะอะไร พระองค์เจ้าข้า&rdquo;<br> &nbsp;<br> <br> &nbsp;&ldquo;เพราะว่า เจ้าตั้งท้องแล้วเมื่อคืนนี้&rdquo; <br> <br> This has been voted Women&#39;s Favourite E-mail of the Year! <br> <br> <br> </font>&nbsp; 356@http://www.thailandyfc.net Articles 2008-06-25T15:08:30+07:00 http://www.thailandyfc.net/modules.php?name=News&file=article&sid=354 http://www.thailandyfc.net/images/News/00000000354_im.jpg <div id="ygrp-text"> <p> <font face="Cordia New" size="5">by......Yuki<br> ผมไม่ได้อธิษฐานขอให้คุณพ้นจากความปวดร้าว&nbsp; แต่ทูลขอพระเจ้าอย่างร้อนรนให้พระองค์ทรงประทาน<strong><font color="#008000">เรี่ยวแรง</font></strong>และ<strong><font color="#008000">ความอดทน</font></strong>ให้แก่คุณ&nbsp; <strong><font color="#008000">เพื่อคุณจะทนได้ตราบเท่าที่พระองค์ทรงพอพระทัย </font></strong>&nbsp;จงหา<strong><font color="#008000">ความประเล้าประโลมใจในพระองค์ผู้กำลังผูกคุณไว้กับไม้กางเขน</font></strong>&nbsp; พระองค์จะทรงปลดปล่อยคุณเมื่อเห็นว่าสมควรแล้ว&nbsp; ผู้ที่ทนทุกข์ด้วยกันกับพระองค์ก็เป็นสุข&nbsp; จงทำตัวให้ชินกับการทนทุกข์เช่นนี้&nbsp; และขอให้พระองค์ทรงประทานเรี่ยวแรงมากเท่าที่จะสู้ทนได้&nbsp; และนานเท่าที่พระองค์ทรงเห็นว่าจำเป็นสำหรับคุณ</font> </p> <p> <font face="Cordia New"><font size="5"><strong><font color="#008000">ชาวโลก</font></strong>ไม่เข้าใจความจริงเหล่านี้&nbsp; ซึ่งไม่แปลกประหลาดเลย&nbsp; เพราะพวกเขา<strong><font color="#008000">ทนทุกข์ในแบบชาวโลก</font></strong>ซึ่งไม่เหมือนคริสเตียน&nbsp; พวกเขามองโรคภัยไข้เจ็บว่าเป็น<strong><font color="#008000">ความเจ็บป่วยตามธรรมชาติ</font></strong>&nbsp; มิใช่พระพรที่มาจากพระเจ้า&nbsp; และเมื่อมีทัศนะเช่นนั้น&nbsp; เขาก็ไม่พบอะไรในมันนอกจากความ<strong><font color="#008000">เศร้าสลดและทุกข์ใจ </font></strong>&nbsp; แต่เหล่า<strong><font color="#008000">คนที่ถือว่าโรคภัยไข้เจ็บมาจากพระหัตถ์ของพระเจ้า</font></strong>&nbsp; คือ เกิดมาจาก<strong><font color="#008000">พระเมตตาของพระองค์</font></strong>&nbsp; และเป็นวิถีทางที่พระองค์ทรงใช้เพื่อนำพวกเขาไปสู่ความรอด&nbsp; คนเช่นนี้มักจะพบ<strong><font color="#008000">ความอ่อนหวานและการประเล้าประโลมใจ</font></strong></font></font> </p> <p> <font face="Cordia New" size="5">ผมใคร่ให้คุณยอมเชื่อว่า&nbsp; ในแง่หนึ่ง <strong><font color="#008000">พระเจ้ามักทรงอยู่ใกล้เรา และสถิตอยู่กับเราอย่างแท้จริงในยามเจ็บป่วยมากยิ่งกว่ายามสุขสบาย</font></strong>&nbsp; อย่าพึ่งพาแพทย์คนอื่นนัก เพราะตามความเข้าใจของผม&nbsp; พระองค์ทรงสงวนสิทธิ์ในการรักษาคุณให้หายไว้กับพระองค์เอง&nbsp; ฉะนั้น&nbsp; <strong><font color="#008000">จงให้ความไว้วางใจทั้งหมดอยู่ที่พระองค์</font></strong>&nbsp; และไม่นานคุณจะเห็นผลด้วยการหายเป็นปกติดี&nbsp; ซึ่งบ่อยครั้งเราทำให้เกิดขึ้นล่าช้ากว่าที่ควร โดยการวางใจแพทย์มากกว่าพระเจ้า</font> </p> <p> <font face="Cordia New"><font size="5"><strong><font color="#008000">ไม่ว่าจะใช้วิธีการบำบัดรักษาอย่างไร&nbsp; จะได้ผลก็ต่อเมื่อพระองค์ทรงอนุญาตเท่านั้น </font></strong>&nbsp;เมื่อความปวดร้าวมาจากพระเจ้า&nbsp; พระองค์ผู้เดียวเท่านั้นที่ทรงสามารถรักษาให้หายได้&nbsp; บ่อยครั้งที่พระองค์ส่ง<strong><font color="#008000">ความเจ็บป่วยทางร่างกาย</font></strong>มาเพื่อรักษา<strong><font color="#008000">ความเจ็บป่วยทางจิตใจ </font></strong>&nbsp;จงหาการประเล้าประโลมจาก<strong><font color="#008000">แพทย์ผู้ยิ่งใหญ่สูงสุดทั้งทางฝ่ายร่างกายและจิตใจ</font></strong></font></font> </p> <p> <font face="Cordia New"><font size="5"><strong><font color="#008000">จงพอใจกับสภาพที่พระเจ้าทรงตั้งคุณไว้ </font></strong>&nbsp;แม้คุณอาจคิดว่าผมมีความสุขมาก&nbsp; ผมก็ยังอดอิจฉาคุณไม่ได้&nbsp; สำหรับ<strong><font color="#008000">ความเจ็บป่วยและการทนทุกข์</font></strong>เป็นเหมือน<strong><font color="#008000">เมืองบรมสุขเกษม</font></strong>&nbsp; เมื่อผมสู้ทนโดยมีพระเจ้าทรงสถิตอยู่ด้วย&nbsp; และ<strong><font color="#008000">ความสนุกสนานหรือความร่าเริง</font></strong>มากมายที่สุดจะ<strong><font color="#008000">กลายเป็นนรก</font></strong> ถ้าผมรื่นเริงในสิ่งเหล่านี้<strong><font color="#008000">โดยปราศจากพระเจ้า </font></strong>&nbsp;ผมคงมีความสุขอย่างแท้จริงถ้าจะต้องทนทุกข์บ้างเพื่อพระองค์</font></font> </p> <p> <font face="Cordia New" size="5">อีกไม่นานผมก็ต้องไปอยู่กับพระเจ้าแล้ว&nbsp; สิ่งที่เล้าโลมใจผมในชีวิตนี้ คือ การที่เดี๋ยวนี้ผมสามารถ<strong><font color="#008000">เห็นพระองค์โดยความเชื่อ </font></strong>&nbsp;และผมเห็นพระองค์อย่างแจ่มแจ้งในท่วงทำนองที่บางครั้งอาจทำให้ผมพูดว่า&nbsp; ต่อไปผมไม่ต้องใช้ความเชื่ออีก&nbsp; เพราะผมกำลังเห็นแล้ว&nbsp; ผมสัมผัสกับสิ่งที่ผมได้เรียนรู้โดยความเชื่อแล้ว และด้วยความมั่นใจนั้นกับความเชื่อนั้น&nbsp; ผมจะอยู่และจะตายด้วยกันกับพระองค์</font> </p> <p> <font face="Cordia New" size="5">ฉะนั้น <strong><font color="#008000">จงหมั่นดำเนินกับพระเจ้าต่อไป&nbsp; การทำเช่นนี้เป็นสิ่งเดียวที่ค้ำจุนและปลอบประโลมใจคุณในยามที่คุณเจ็บป่วย</font></strong>&nbsp; ผมจะอ้อนวอนขอให้พระองค์ทรงสถิตอยู่กับคุณ</font> </p> <p> <font face="Cordia New" size="5">ขอแสดงความนับถือ ...</font> </p> <p> <font face="Cordia New" size="5">ในองค์พระผู้เป็นเจ้า ...</font> </p> <br> <strong> <p> <font face="Cordia New" size="5" color="#008000">Nicholas Herman of Lorraine (Brother Lawrence)</font> </p> <p> <font color="#008000"><font face="Cordia New"><font size="5">จากหนังสือ ต่อพระพักตร์ (The Practice of The Presence of God)</font></font></font> </p> <p> <font face="Cordia New" size="5" color="#008000">แปลโดย พ.ญ. เออร์ซูลา โลเวนธอล</font> </p> <p> <font face="Cordia New" size="5" color="#008000">สำนักพิมพ์ กนกบรรณสาร</font> </p> </strong><br> </div> 354@http://www.thailandyfc.net Articles 2008-06-17T14:40:53+07:00 http://www.thailandyfc.net/modules.php?name=News&file=article&sid=351 http://www.thailandyfc.net/images/News/00000000351_im.jpg <font size="3">&lt;p&gt;สวัสดีครับพี่น้องในองค์พระเยซูคริสตืเจ้าทุกคน&lt;br&gt;&lt;br&gt;&nbsp;&nbsp;&nbsp; คุณเคยอยากเป็นนักล่าสมบัติหรือเปล่า&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&nbsp;&nbsp;&nbsp; คุณเคยดูสารคดีเรืองการหาสมบัติจากใต้ท้องทะเลหรือเปล่า&lt;br&gt;&nbsp;&nbsp;&nbsp; และหากคุณค้นพบหีบสมบัติลำค่าใบหนึ่ง&nbsp; แต่ไม่สามารถเปิดหีบสมบัติได้คุณจะรู้สึกอย่าไร&lt;br&gt;&lt;br&gt;&nbsp;&nbsp;&nbsp; เมื่อก่อนนี้ตอนที่ผมเพิ่งรับเชื่อในองค์พระเยซูคริสต์ใหม่ๆ ผมก็เป็นเหมือนนักล่าสมบัติที่แสวงหาพระเจ้าเหมือนกับแสวงหาหีบสมบัตินั้นเอง คืออยากจะได้รู้จักพระเจ้า ซึ่งในตอนแรกก็มีความกระตือรือร้นฝ่ายวิญญาณดีอยู่ คือไปโบสถ์ทุกอาทิตย์ ไม่เคยขาด และรู้สึกดีที่มีคนอื่นเรียกเราว่าเป้นคริสเตียน แต่เมื่อผมได้ค้นพบพระเยซูคริสต์ในชีวิตแล้ว ผมก็มีชีวิตฝ่ายวิญญาณที่ไม่เติบโตในพระเยซูคริสต์เลย&nbsp; คือเป็นคริสเตียนแต่โดยนาม ( ขึ้นชื่อแต่ว่าเป้นคริสเตียนเท่านั้น ) และทั้งๆที่มีหีบสมบัติลำค่าคือพระภีร์อยู่ในมือ ผมก็ไม่เคยที่อ่านหรือศึกษาพระวจนะของพระเจ้าเลย เปรียบเหมือนผมมีหีบสมบัตลำค่าแต่ไม่สามารถเปิดมันได้ ดังนั้นจึงเหมือนมีหีบหีบสมบัติลำค่าที่ไม่มีประโยขน์อะไรเลย&lt;br&gt;&lt;br&gt;&nbsp;&nbsp;&nbsp; พี่น้องคริสเตียนส่วนใหญ่นั้น มีปัญหาเกี่ยวกับการอ่านพระคัมภีร์อย่างมาก ด้วยเพราะมักละเลยไม่อ่านพระคัมภีร์ ซึ้งเป็นเหตุให้มีชีวิตที่ขาดการสร้างความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นกับพระเจ้าไปอย่างน่าเสียดาย ด้วยเพราะเขาปิดกั้นตัวเองจากการเรียนรู้นำพระทัยของพระเจ้า ผ่านทางพระคัมภีร์ ชีวิตคริสเตียนของพวกเขาจึงไม่เติบโต เพราะจิตวิญญาณอ่อนแอขาดการบำรุงเลี้ยงจากพระคำของพระเจ้า ชีวิตในการติดตามองค์พระเยซูคริสต์ในมรรคาของพระองค์ จึงไม่มั่นคงและเข้มแข็ง และยามใด เมื่อถูกมรสุมแห่งปัญหาชีวิตรุมเร้าขึ้น&nbsp; หลายคนจึงต้องล้มลงอย่างท้อแท้&nbsp; สิ้นหวัง&nbsp; และไร้เรียวแรงลุกขึ้นมาใหม่ และยอมพ่ายแพ้ให้กับอุปสรรค์แห่งโลกไปอย่างขมขืน ชีวิตจึงเหมือนตกอยู่ในความมืดมิดอีกครั้ง&nbsp; แต่กษัตริย์ดาวิดเป้นตัวอย่างที่ดี&nbsp; ในการแสวงหาพระวจนะของพระเจ้า&nbsp; เพื่อเป้นแสงส่ว่างในการชี้นำชีวิต ด้วยเขียนไว้ในพระธรรมสดุดีว่า : พระวจนะของพระองค์เป็นโคมสำหรับเท้าของข้าพระองค์&nbsp; และเป้นความสว่างของมรรคาของข้าพระองค์ : ( สด.199:105 ) เพราะกษัตริย์ดาวิดใคร่ครวญในพระคำของพระเจ้าเสมอ&nbsp; ท่านจึงย่างเท้าอย่างมั่นคงอยู่ในพระดำรัสของพระเจ้าและมรรคาของพระเจ้าได้อย่าถูกต้องและมั่นใจ และมีความสว่างในหนทางของชีวิต&lt;br&gt;&lt;br&gt;&nbsp;&nbsp;&nbsp; พี่น้องครับ&nbsp; คุณเป็นคนหนึ่งที่อ่านพระคัมภีร์อย่างสมำเสมอหรือเปล่า เพราะพระคัมภีร์เป้นอีกหนทางหนึ่งที่พระเจ้าจะทรงตรัสกับคุณผ่านทางพระคำแห่งชีวิต&nbsp; กฏเกณฑ์แห่งพระบัญญัติที่พระองค์ทรงดำริไว้ในพระคำภีร์&nbsp; เป็นวีถีแห่งชีวิตนิรันดร์ที่ชอบธรรมและดีงามอย่างยิ่ง&nbsp; ซึ่งคุณทุกคนควรเรียนรู้ด้วยใคร่ครวญในยึดมั่นไว้ในใจ&nbsp; เพราะพระวจนะของพระเจ้าเป็นอาวุธอันแข็งแกร่งที่เราจะใช้ในการต่อสู้กับกความผิดบาปและมารซาตาน เพราะถ้าหากคุณอ่านพระวจนะของพระเจ้าอย่างสมำเสมอ&nbsp; คุณก็จะรู้เท่าทันเลห์กลของบาป&nbsp; ไม่ถูกบาปล่อลวงได้ง่ายๆ&nbsp; กษัตริย์ดาวิด&nbsp; คือข้อพิสูจน์ที่ดีต่อความจริงในเรื่องนี้&nbsp; ด้วยกล่าวไว่ในพระธรรมสดุดีว่า : ข้าพระองค์สะสมพระดำรัสของพระองค์ไว้ในใจของข้าพระองค์&nbsp; เพื่อข้าพระองค์จะไม่ทำบาปต่อพระองค์ : ( สด. 199:11 ) เพราะกษัตริย์ดาวิดสะสมพระวจนะของพระเจ้าไว้ในใจอยู่เสมอ ท่านจึงมีความรู้อย่างครบทวน และ รอบครอบ ในการที่จะกระทำตามนำพระทัยของพระเจ้าได้โดยไม่กระทำความผิดบาป&lt;br&gt;&lt;br&gt;&nbsp;&nbsp; วันนี้คุณอ่านพระคัมภีร์แล้วหรือยัง&nbsp; เพราะพระคัมภีร์คือหีบสมบัติที่พระเจ้าได้ทรงประทานไว้ให้กับคุณทุกคน&nbsp; ขุมทรัพย์แห่งพระคำอันลำค่าในพระคัมภีร์&nbsp; จะช่วยเติมเต็มชีวิตของคุณให้บริบูรณ์ด้วยพระพรของพระเจ้า&nbsp; คุณจะไม่มีวันอับจนเลย&nbsp; เมื่อมีพระวจนะของพระเจ้าสะสมไว้ในหัวใจ&nbsp; เพราะพระวจนะของพระเจ้าเป็นสมบัติลำค่าที่สุดเท่าที่โลกมี&nbsp; ดังที่กษัตริย์ดาวิดกล่าวไว้ว่า : สำหรับข้าพระองค์&nbsp; พระธรรมแห่งพระโอษฐ์ของพระองค์&nbsp; ก็ดีกว่าทองคำและเงินพันๆแท่ง : ( สด. 119:72 ) &lt;br&gt;&nbsp;&nbsp; วันนี้คุณอย่าปล่อยพระคัมภีร์ทิ้งไว้ให้ฝุ่นจับเสียเปล่า&nbsp; จงแบ่งเวลาในแต่ละวันให้กับการอ่านพระคัมภีร์อย่างสมำเสมอ&nbsp; และจงใครครวญพระคำของพระเจ้าอย่างจริงจัง&nbsp; และนำเอามาปฏิบัติให้เกิดผลในชีวิตฝ่ายวิญญาณ&nbsp; อย่าให้พระคัมภีร์เป้นเพียงหีบสมบัติไร้ค่าที่คุณไม่เคยเปิดออกดูเลย&lt;br&gt;&nbsp;&nbsp; และสำรหรับผมแล้ว ผมยังคงเปิดๆปิดๆหีบสมบัติลำค่านี้อยู่เสมอ&lt;br&gt;&nbsp; &lt;br&gt;&nbsp;&nbsp; ขอให้ฤทธิ์เดชแห่งพระคำของพระเจ้าสำแดงผลในชีวิตของคุณทุกคน&lt;br&gt;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ปิยะฤทธิ์&nbsp; พลายมณี &lt;/p&gt;</font> 351@http://www.thailandyfc.net Articles 2008-03-17T15:10:44+07:00 http://www.thailandyfc.net/modules.php?name=News&file=article&sid=350 http://www.thailandyfc.net/images/News/00000000350_im.jpg <font size="2">พิน็อคคิโอเป้นนิทานอมตะเรื่องหนึ่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังมายาวนานหลายทศวรรษ และถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนต์และการ์ตูนหลายต่อหลายครั้ง ตั้งแต่อดีตที่ผ่านมา หุ่นไม้ตัวนี้เป้นขวัญใจของเด็กๆทั้วโลกเสมอมา ด้วยเพราะเป็นเรื่องราวการพจญภัยที่สนุกสนานและเป้นคติสอนเตือนใจที่ดี และทุกครั้ง เมือ่พิน็อคคิโอพูดโกหก จมูกก็จะยื่นยาวออกมา เพราะบาปของการพูดโกหกนั้น ซึ่งทำให้พิน็อคคิโอไม่สามารถปกปิดบาปที่ทำได้เลย เรื่องนี้สอดคล้องกับวิถีของคริสเตียนอย่างมาก ด้วยเพราะพระคัมภีร์สอนเราว่า เราไม่อาจจะซ้อนความผิดบาปของเราต่อพระเจ้าได้(ฮบ 4:13)และหากตอนนี้คุณกำลังทำบาปอยู่ และพยายามปกปิดเอาไว้ ขอให้คุณส่องกระจดดูว่า จมูกของคุณกำลังยื่นยาวออกมาอยู่หรือเปล่า<br> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; จมูกที่ยื่นยาวของพิน็อคคิดอเป้นสัญลักษณ์ของความผิดบาปที่อัปลักษณ์ และหากคุณทำบาป คุณก้จะมีจมูกที่ยื่นยาวเหมือนพิน็อคคิโอต่อสายพระเนตรของพระเจ้า เพราะด้วยบาปถึงแม้คุณจะกระทำในที่ลับ แต่ผลของมันปรากฏในที่แจ้งเสมอ จริงอยู่ที่คุณอาจจะปิดปังความผิดบาปที่คุณทำต่อคนอื่นได้&nbsp;แต่กับพระเจ้าอย่าหลงว่าคุณจะหลอกลวงพระเจ้าได้ เพราะใบหน้าอัปลักษณ์ที่จมูกยื่นยาวด้วยความผิดบาปนั้น เป็นความพิกลพิการและสะดุดตาเกินกว่าคุณจะเอาเก้บซ้อนไว้ได้ และถ้าหากคุณยังหาข้ออ้างให้กับการทำบาปอยู่ตลอดเวลา และยังทำบาปด้วยจิตวิญญาณที่ด้านชาอยู่ &nbsp;ทั้งรู้ว่าบาปก็ยังทำ และยังไม่ละเลิกทำบาปและสารภาพบาปกับพระเจ้า คุณก็จะมีจมูกที่ยื่นยาวออกมามากขึ้นเรื่อยๆ และผลของการทำบาปนั้นก็จะนำคุณไปสู่ความตายและการพิพากษา&nbsp;(ยก.1:15 ) ...เพราะเมื่อบาปเจริญเต็มที่แล้วก็นำไปสู่ความตาย&nbsp;<br> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; พระเยซูคริสต์ได้ทรงตรัสถึงเรื่องอวัยวะแห่งบาปไว้ ด้วยเปรียบเหมือนเนื้อร้ายที่ต้องกำจัดทิ้ง พระองค์ทรงสอนเหล่าสาวกให้มีท่าที่ที่เด็ดขาดและเข้มแข็งต่อความผิดบาป โดยทรงสอนให้ใช้วีธีที่ไร้การประนีประนอม พระองค์ทรงตรัสว่า : ถ้าตาข้างขวาของท่านทำให้หลงผิด จงควักออกทิ้งเสีย เพราะว่าถึงจะเสียอวัยวะอย่างหนึ่ง ก็ดีกว่าตัวของท่านจะต้องลงนรก และถ้ามือข้างขวาทำให้หลงผิด จงตัดทิ้งเสีย เพราะถึงจะเสียอวัยวะอย่างหนึ่ง ก็ดีกว่าตัวท่านจะต้องลงนรก :(มธ.5:29-30 ) พระองค์ทรงสั่งสอนเข่นนี้ ไม่ได้หมายความว่าให้เราต้องทำร้ายตัวเองจนพิกลพิการ แต่ทรงสอนให้เราต่อต้านต่อความบาปที่ล่อลวงเราอย่างไร้ความประนีประนอม เพราะว่าหากเมื่อใด เรายอมโอนอ่อนผ่อนตามต่อความผิดบาป เราก็จะตกเป้นทาสของความผิดบาปนั้น ด้วยเหตุนี้ เมื่อยามใดที่จมูกของเรายื่นยาวออกมาเพราะความผิดบาป จงตัดมันทิ้งเสียด้วยการละเลิกทำบาป และสารภาพบาปต่อองค์พระเยซูคริสต์ <br> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ตอนนี้คุณกำลังทำบาปอยู่หรือเปล่า คุณคิดว่าจะหลบซ่อนจมูกที่ยื่นยาวด้วยความผิดบาปนี้ไปได้อีกนานเท่าไหร่ ขอให้คุณหยุดทำบาปเสียเดี๋ยวนี้ และหยุดหาข้ออ้างให้กับการทำบาปเสียที และอย่ายกอวัยวะของคุณให้เป็นเคริ่องใช้ในการอธรรม อย่าปล่อยให้ความผิดบาปครอบงำกายของคุณ ซึงทำให้ร่างกายที่เป็นวิหารที่บริสุทธิ์ของพระเจ้าต้องเป้นมนทิล จงกลับใจเสียใหม่ และสารภาพบาปของคุณต่อพระเจ้า แล้วคุณจะได้รับการอภัย เพราะด้วยมีเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า : ถ้าเราสารภาพบาปของเรา พระองค์ทรงสัตย์ซื่อและเที่ยงธรรม ก็จะทรงโปรดยกโทษบาปของเรา และจะทรงชำระเราให้พ้นจากการอธรรมทั้งสิ้น :(1ยน.1:9) หากวันนี้เมือ่คุณส่องกระจกและพบว่าคุณมีจมูกที่ยื่นยาวอยู่ จงตัดมันทิ้งเสีย<br> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ขอให้พระคุณแห่งการอภัยโทษบาปขององค์พระเยซูคริสต์ขำระจิตวิญญาณทุกคน<br> </font>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ปิยะฤทธิ์&nbsp; พลายมณี 350@http://www.thailandyfc.net Articles 2008-03-06T11:55:24+07:00 http://www.thailandyfc.net/modules.php?name=News&file=article&sid=349 http://www.thailandyfc.net/images/News/00000000349_im.jpg <font size="3">By....piyarith<br> หญิงสาวคนหนึ่งพูดเปรยๆกับเพื่อนว่า<br> &nbsp;&nbsp; ฉันเคยได้ยินอาจารย์ที่โบสถ์สอนว่า &quot; การยอมจำนนต่อพระเจ้า&nbsp; หมายถึงการปล่อยมือของเราออกจากสิ่งที่เป็นของพระองค์ : เมื่อฉันได้ฟังแล้ว ฉันก็พยายามทำตามที่อาจารย์สอน&nbsp; แต่ปัญญาหามันอยู่ที่ว่า ฉันไม่รู้ว่าจะต้องปล่อยมือออกจากอะไรนะสิ และเท่าที่คิดได้ ฉันก็ไม่ได้ถืออะไรไว้นี้น่า ฮ่ะ ฮะ...<br> &nbsp;&nbsp;&nbsp;เรื่องขำขันเรื่องนี้ เมื่อฟังแล้วเราทุกคนอาจจะหัวเราะอย่างไม่คิดอะไร&nbsp;<br> &nbsp;&nbsp;&nbsp;แต่ความจริงแล้ว เรื่องการยอมจำนนต่อพระเจ้านี้เป้นเรื่องสำคัญ คริสเตียนส่วนใหญ่เมื่อรับเชื่อในพระเจ้าแล้ว พวกเขากับยังคิดว่าชีวิตยังเป็นของพวกเขาอยู่ และพยายามผลักดันชีวิตของพวกเขาไปด้วยแรงกำลังของเนื้อหนังตัวเอง เพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการ เพื่อให้มีชีวิตที่มั่งคงรำรวยตามวีถีโลกีย์วิสัย ด้วยการขาดการเรียนรู้ที่จะมีชีวิตในการพึงพาพระคุณของพระเจ้า และไม่ยอมปล่อยมือออกจากชีวิตที่เป้นของพระเจ้า&nbsp;ด้วยความไม่รู้ในสิ่งนี้ หลายคนเมื่อเป้นคริสเตียน จึงเป็นคนเจ้าทุกข์ เป็นคนโลบมาก และดื้อดึงต่อพระเจ้า โดยมีชีวิตที่ปราศจากสันติสุขแห่งองค์พระเยซูคริสต์<br> &nbsp;&nbsp; เปาโลกล่าวถึงเรื่องนี้ไว้ใน 1คร.20 ว่า : ท่านไม่ใช่เจ้าของตัวท่าน พระเจ้าเจ้าได้ทรงซื้อท่านไว้แล้วด้วยราคาสูง เหตุฉะนั้น จงถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าด้วยร่างกายของท่านเถิด : เพราะเราไม่ใช่เจ้าของตัวเรา และชีวิตเรานั้นเป็นไปตามนำพระทัยของพระเจ้า&nbsp;การที่เรายังยึดถือในตัวตน ในเนื้อหนังอยู่ จึงเป็นเหตุให้เกิดความทุกข์ใจทั้งสิ้น <br> &nbsp;&nbsp; ดังนั้นสิ่งที่เราต้องเรียนรู้ในการเป็นคริสเตียนก็คือ การปล่อยมือของเราออกจากชีวิตที่เป็นของพระเจ้า และเรียนรู้ที่จะไว้วางใจในพระองค์ และมีชีวิตอยู่ด้วยการพึงพาพระคุณของพระเจ้า&nbsp;เพราะว่าการมีความเชือในพระเจ้าเพียงอย่างเดียวนั้น ยังเป็นชีวิตที่ยังไม่สมบูรณ์พร้อมด้วยพระสิริของพระเจ้า หากเราจะมีชีวิตสมบูรณ์ในองค์พระเยซูคริสต์ เราจะต้องมีความไว้วางใจในพระเจ้าอีกด้วย เหมือนดังที่พระเยซูคริสต์ทรงตรัสไว้ว่า :&nbsp;เรามอบสันติสุขไว้ให้แก่ท่านทั้งหลาย สันติสุขของเราที่ให้แก่ท่านนั้น เราให้ท่านไม่เหมือนโลกให้ อย่าให้ใจของท่านวิตก และอย่ากลัวเลย ( ยน 14:27 ) เพราะเมื่อเราไม่วิตก และไม่หวาดกลัว และไว้วางใจในพระเยซูคริสต์&nbsp;ชีวิตเราก็จะได้ค้นพบสันติสุขในองค์พระเยซูคริสต์&nbsp;<br> &nbsp;&nbsp; ผมเองก็หวังว่าพี่น้องคริสเตียนทุกคน เมื่ออ่านบทความนี้แล้ว คงจะได้ค้นพบสันติสุขแห่งชีวิตกันทุกคน เพราะผมเองก็ได้ค้นพบสันติสุขแห่งองค์พระเยซูคริสต์ในชีวิตแล้ว และปรารถนาเหลือเกินที่จะแบ่งปันสันติสุขนี้ให้กับพี่น้องคริสเตียนทุกคน<br> &nbsp;&nbsp; และหากเมื่อมีใครถามคุณว่า รูไหมว่าต้องปล่อยมือออกจากอะไร <br> &nbsp;&nbsp; ผมหวังว่าพี่น้องทุกคนคงจะได้ค้นพบคำตอบนี้แล้วในชีวิต<br> &nbsp;&nbsp; ขอให้สันติสุขแห่งพระเยซูคริสต์ครอบครองชีวิตของทุกคน<br> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ปิยะฤทธิ์&nbsp; พลายมณี</font> 349@http://www.thailandyfc.net Articles 2008-03-03T18:22:58+07:00 http://www.thailandyfc.net/modules.php?name=News&file=article&sid=348 http://www.thailandyfc.net/images/News/00000000348_im.jpg <font face="Tahoma" size="5" color="#000080">ฉันเกิดในหมู่บ้านบนภูเขาที่ห่างไกลผู้คน</font><br> <br> <font size="4">แต่ละวันพ่อแม่ของฉันต้องพรวนดินในไร่ท่ามกลางแดดที่ร้อนระอุ</font><font face="Arial" size="4"><br> <br> </font><font size="4">ฉันมีน้องชายอยู่หนึ่งคน อายุน้อยกว่าฉัน </font><font face="Garamond" size="4">3 </font><font size="4">ปี </font><font face="Arial" size="4"><br> <br> </font><font size="4">วันหนึ่งฉันขโมยเงินของพ่อเพื่อไปซื้อผ้าเช็ดหน้าที่เพื่อนๆของฉันมีกัน</font><font face="Arial" size="4"><br> <br> </font><font size="4">จากนั้นพ่อก็รู้เรื่อง</font><font size="4"> &nbsp;<font color="#000080">พ่อให้ฉันกับน้องคุกเข่าหันหน้าเข้าหากำแพง</font></font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">โดยที่ในมือพ่อมีก้านไม่ไผ่อยู่หนึ่งก้าน</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"> <br> <br> &quot;</font><font size="4" color="#000080">ใครขโมยเงินไป&quot; พ่อตวาด </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ฉันกลัวมาก ไม่กล้าพูดอะไรออกไป น้องชายฉันก็เช่นกัน</font><font size="4"> </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">พ่อจึงเอ่ยขึ้นว่า</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"><br> <br> &quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"> </font><font size="4" color="#000080">ก็ได้ ในเมื่อไม่มีคนรับสารภาพก็ต้องโดนลงโทษทั้งคู่นั่นล่ะ&quot; </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">พ่อชูก้านไม้ไผ่ในมือขึ้น</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ทันใดนั้น น้องชายของฉันก็ลุกขึ้นคว้าข้อมือของพ่อไว้....แล้วพูดว่า</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"><br> <br> &quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"> </font><font size="4" color="#000080">ผมขโมยเองครับ&quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ก้านไม้ไผ่ก้านนั้นได้กระหน่ำลงบนหลังของน้องของฉันอย่างต่อเนื่อง </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">พ่อโกรธมาก พ่อตีน้องของฉันไม่หยุด </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">จนพ่อหอบด้วยความเหนื่อย</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">พ่อนั่งลงบนเก้าอี้ </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">และด่าว่าน้องชายของฉัน</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"><br> <br> &quot; </font><font size="4" color="#000080">ของคนในบ้านแกเอง</font><font size="4"> <font color="#000080">แกยังขโมยได้ต่อไปแกจะทำชั่วอะไรอีก</font></font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">แกน่าจะโดนตีให้ตาย ไอ้หัวขโมย&quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">คืนนั้น ฉันกับแม่กอดน้องชายของฉันไว้</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">หลังของน้องมีแผลเต็มไปหมด</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">แต่เขาไม่ได้ร้องไห้แม้แต่น้อย </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">กลางดึกคืนนั้น ฉันนอนร้องไห้เสียงดัง และนานมาก </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">น้องเอามือเล็กๆ ของเขามาปิดปากฉันไว้ แล้วพูดว่า</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"> <br> <br> &quot; </font><font size="4" color="#000080">พี่ครับ ไม่ต้องร้องไห้นะมันผ่านไปแล้ว&quot;</font><font size="4"> </font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"><br> </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> </font><font size="4" color="#000080">ยังไงฉันก็อดที่จะเกลียดตัวเองไม่ได้</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ที่ไม่มีความกล้าจะบอกความจริงกับพ่อ</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> </font><font size="4" color="#008000">หลายปีผ่านไป</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"> <br> <br> </font><font size="4" color="#008000">แต่เหมือนกับว่าเหตุการณ์มันเพิ่งเกิดเมื่อวานนี้เอง</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ฉันไม่อาจลืมคำพูดของน้องชายตอนที่เขาปกป้องฉันได้เลย</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ตอนนั้นน้องของฉันอายุ </font><font face="Garamond" size="4" color="#008000">8</font><font size="4" color="#008000">ปี ส่วนฉันอายุ</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"> 11</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"> </font><font size="4" color="#008000">ปี...</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">เมื่อตอนที่น้องชายของฉันใกล้จบ ม.ต้น</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">เขาได้รับการตอบรับจากโรงเรียน</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ม.ปลาย ว่าเขาสอบได้ ในขณะที่ฉันซึ่งใกล้จบ ม.ปลาย</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ก็ได้รับการตอบรับจากมหาวิทยาลัยของจังหวัดเช่นกัน </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">คืนนั้น พ่อได้นั่งสูบบุหรี่อยู่ที่สวนหลังบ้าน </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ฉันแอบได้ยินพ่อพูดว่า</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"> <br> <br> &quot; </font><font size="4" color="#008000">ลูกเราทั้งคู่เรียนดีเรียนดีมากนะ&quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"> <br> <br> </font><font size="4" color="#008000">แม่ซึ่งนั่งเช็ดน้ำตาอยู่ข้างๆ พ่อ ได้พูดว่า</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"><br> <br> &quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"> </font><font size="4" color="#008000">แล้วเราจะส่งเสียลูกทั้งคู่ได้อย่างไรในเมื่อเราก็ไม่ค่อยมีเงิน&quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ทันใดนั้น น้องชายของฉันได้เดินเข้าไปหาพ่อ แล้วพูดว่า</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"><br> <br> &quot; </font><font size="4" color="#008000">ผมไม่ต้องการเรียนต่อผมอ่านหนังสือมามากพอแล้ว&quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"> <br> <br> </font><font size="4" color="#008000">พ่อเหวี่ยงมือตบลงที่แก้มของน้องของฉันฉาดใหญ่</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"><br> <br> &quot; </font><font size="4" color="#008000">ทำไมถึงคิดโง่ๆ อย่างนี้ </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ต่อให้พ่อต้องไปเป็นขอทานข้างถนน</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">พ่อก็จะส่งแกทั้งคู่เรียนจนจบให้ได้&quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"> <br> <br> </font><font size="4" color="#008000">คืนนั้นทั้งคืน พ่อได้เดินไปตามบ้านต่างๆ</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ทั่วทั้งหมู่บ้าน....เพื่อขอยืมเงิน </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ฉันค่อยๆ เอามือประคบแก้มบวมๆ </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ของน้องชายเบาๆ และคิดว่า</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"><br> <br> &quot; </font><font size="4" color="#008000">ต้องให้น้องได้เรียนต่อไม่เช่นนั้นเขาคงไม่อาจหลุดพ้นชีวิตลำบากเช่นนี้ไปได้&quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"> <br> <br> </font><font size="4" color="#008000">แต่ในขณะเดียวกัน</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ฉันก็ไม่อาจล้มเลิกความคิดอยากจะเรียนต่อไปได้</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ใครจะรู้ได้</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"> .......<br> <br> </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> </font><font size="4" color="#008000">วันต่อมาในตอนเช้ามืด</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">น้องชายของฉันได้ออกจากบ้านไปพร้อมทั้งเสื้อผ้าติดตัวเพียงไม่กี่ชิ้น</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"> <br> <br> </font><font size="4" color="#008000">และถั่วเพียงเล็กน้อยเพื่อประทังความหิว</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ก่อนไปเขาได้ทิ้งข้อความไว้ใต้หมอนของฉัน</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ขณะฉันกำลังหลับ</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"> <br> <br> &quot; </font><font size="4" color="#008000">พี่ครับ การจะเข้ามหาวิทยาลัยได้ ไม่ใช่ง่ายๆ นะ</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"> ....</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ผมจะไปหางานทำ...แล้วจะส่งเงินมาให้พี่&quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ฉันนั่งอยู่บนเตียง </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">อ่านข้อความของน้องชายด้วยน้ำตานองหน้า</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"> .......</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ฉันร้องไห้จนเสียงแหบแห้งไป </font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"><br> </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> </font><font size="4" color="#000080">ตอนนั้นน้องของฉันอายุ</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"> 17</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"> </font><font size="4" color="#000080">ปี ส่วนฉันอายุ </font><font face="Garamond" size="4" color="#000080">20</font><font size="4" color="#000080">ปี</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"> .....</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ด้วยเงินที่พ่อยืมมาจากคนในหมู่บ้าน</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">รวมกับเงินที่น้องชายของฉันได้รับเป็นค่าจ้างมาจากการทำงานเป็น </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">กรรมกรแบกหามที่ไซท์ก่อสร้างท่าเรือ</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"> .......</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ฉันจึงสามารถเข้าเรียนมหาวิทยาลัยได้จนถึงปี </font><font face="Garamond" size="4" color="#000080">3</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">วันหนึ่งขณะที่ฉันกำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้องพัก</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">เพื่อนร่วมห้องของฉันได้เข้ามาบอกว่า</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"> <br> <br> &quot;</font><font size="4" color="#000080">มีชาวบ้านมาหาเธอ...อยู่ข้างนอกแน่ะ&quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"> <br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ทำไมชาวบ้านถึงมาหาฉันล่ะ</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"> ???</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ฉันเดินออกไปแล้วมองเห็นน้องชายของฉันยืนอยู่</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ตัวของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นปูนและทรายจากงานก่อสร้าง</font><font size="4"> </font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"><br> ...</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ฉันถามเขาว่า</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"><br> <br> &quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"> </font><font size="4" color="#000080">ทำไมไม่บอกเพื่อนพี่ไปว่าเป็นน้องชายพี่ล่ะ&quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">น้องชายของฉันตอบยิ้มๆ ว่า</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"><br> <br> &quot;</font><font size="4" color="#000080">ก็ดูผมสิสกปรกมอมแมมออกอย่างนี้...ขืนบอกว่าเป็นน้องพี่ เพื่อนๆ</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ก้อได้หัวเราะเยาะพี่กันพอดี&quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ฉันค่อยๆ เอื้อมมืออันสั่นเทาไปปัดฝุ่นให้น้อง</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">และพยายามพูดด้วยเสียงเครือๆในลำคอ</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"> <br> <br> &quot; </font><font size="4" color="#000080">พี่ไม่สนใจว่าใครจะพูดยังไง</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">เธอเป็นน้องของพี่ ไม่ว่าเธอจะดูเป็นอย่างไรก็ตาม&quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">จากนั้น น้องของฉันได้ล้วงบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">เป็นกิ๊บหนีบผมรูปผีเสื้อ</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"> . </font><font size="4" color="#000080">เขาติดกิ๊บให้ฉัน </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">แล้วพูดว่า</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"><br> <br> &quot;</font><font size="4" color="#000080">ผมเห็นสาวๆ ในเมืองเค้าติดกัน ผมเลยอยากให้พี่ติดบ้าง&quot; </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ฉันหมดเรี่ยวแรงลงในทันใด</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ดึงน้องชายเข้ามาสวมกอดและร้องไห้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเป็นเวลานาน</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"> <br> </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> </font><font size="4" color="#008000">ตอนนั้นน้องของฉันอายุ</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"> 20 </font><font size="4" color="#008000">ปี ส่วนฉันอายุ </font><font face="Garamond" size="4" color="#008000">23 </font><font size="4" color="#008000">ปี</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"> .</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">วันที่ฉันพาแฟนหนุ่มของฉันมาที่บ้านเป็นครั้งแรก</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ฉันสังเกตเห็นว่า</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"> <br> <br> </font><font size="4" color="#008000">หน้าต่างบ้านที่เคยแตกไป ได้ถูกซ่อมเรียบร้อยแล้ว</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">เมื่อเข้าไปในบ้านก็เห็นว่าบ้านสะอาดขึ้นมาก </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">หลังจากที่แฟนของฉันกลับไป ฉันพูดกับแม่ว่า</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"> <br> <br> &quot;</font><font size="4" color="#008000">แม่ไม่ต้องเสียเงินเพื่อทำความสะอาดบ้านกับซ่อมกระจก</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">เพียงเพราะหนูจะพาแฟนมาที่บ้านหรอกนะคะ&quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">แม่ยิ้ม แล้วพูดว่า</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"> <br> <br> &quot; </font><font size="4" color="#008000">แม่ไม่ได้จ้างหรอก...น้องชายลูกต่างหาก</font><font size="4"> </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">วันนี้เค้าขอเลิกงานเร็วเพื่อกลับมาทำความสะอาดบ้าน</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ลูกยังไม่เห็นมือน้องหรอกเหรอ</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">น้องโดนกระจกบาดตอนกำลังเปลี่ยนกระจกบานใหม่น่ะ&quot; </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ฉันรีบเข้าไปหาน้องที่ห้องนอนของเขา</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ฉันรู้สึกเหมือนถูกเข็มนับร้อยเล่มทิ่มลงกลางใจเมื่อได้เห็นบาดแผลบนมือ</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"> <br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ฉันจับมือน้องเอาไว้อย่างเบามือที่สุด</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"> &quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"> </font><font size="4" color="#008000">เจ็บมากไหม&quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ฉันถาม</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"><br> <br> &quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"> </font><font size="4" color="#008000">ไม่เจ็บสักหน่อย พี่ก็รู้นี่ผมทำงานก่อสร้างนะ วันๆ</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">มีหินตกมาใส่เท้าผมเต็มไปหมด</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ผมคิดเลิกทำงานหรอกนะ</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">และ...&quot; </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">น้องชายของฉันยังพูดไม่จบประโยค แต่ก็ต้องหยุดพูด </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">เพราะฉันหันหน้าหนีเขา</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">น้ำตาไหลอาบหน้าของฉันอีกครั้ง </font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"><br> <br> &quot;</font><font size="4" color="#008000">เพราะพี่เป็นพี่สาวของผมนี่ครับ&quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ตอนนั้นน้องของฉันอายุ</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"> 23 </font><font size="4" color="#000080">ปี ส่วนฉันอายุ </font><font face="Garamond" size="4" color="#000080">26 </font><font size="4" color="#000080">ปี...</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">หลังจากนั้น ฉันก็ได้แต่งงานและย้ายเข้าไปอยู่ในเมือง</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">หลายครั้งที่สามีของฉันชักชวนให้พ่อแม่ของฉันย้ายเข้ามาอยู่ในเมืองด้วยกัน...</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"> <br> <br> </font><font size="4" color="#000080">แต่ท่านทั้งสองก็ปฏิเสธ</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ท่านบอกว่า ท่านเคยย้ายออกจากหมู่บ้านครั้งหนึ่ง</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">แต่เมื่อออกไปแล้ว</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ท่านไม่รู้จะทำอะไรดี</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">จึงได้ย้ายกลับเข้ามาใช้ชีวิตในหมู่บ้านตามเดิม</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">น้องชายของฉันก็ไม่เห็นด้วยกับการที่จะให้เขาและพ่อแม่ย้ายออกไป </font><font face="Garamond" size="4" color="#000080">...</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">เขาบอกกับฉันว่า</font><font size="4"> </font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"><br> <br> <br> &quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"> </font><font size="4" color="#000080">พี่คอยอยู่ดูแลพ่อและแม่ของสามีพี่ทางนั้นเถอะผมจะดูแลพ่อและแม่ทางนี้เอง&quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">สามีฉันได้ขึ้นเป็นประธานของบริษัทของ ครอบครัว</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">เราทั้งคู่อยากให้น้องชายของฉันเข้ามารับตำแหน่งผู้จัดการบริษัท</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"><br> ...</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> </font><font size="4" color="#000080">แต่น้องชายของฉันก็ไม่รับตำแหน่งนี้</font><font size="4"> </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">เขาขอเข้าทำงานในตำแหน่งพนักงานธรรมดา</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">วันหนึ่ง น้องชายของฉันต้องปีนบันไดขึ้นไปซ่อมสายเคเบิล</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">และตกลงมาเพราะโดนไฟดูด</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">เขาถูกรีบหามส่งโรงพยาบาล </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ฉันและสามีรีบไปเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาล</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">น้องชายของฉันขาหักต้องเข้าเฝือกที่ขา </font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"><br> <br> ... </font><font size="4" color="#000080">ฉันโกรธมาก จึงตวาดน้องไปว่า</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"><br> <br> &quot; </font><font size="4" color="#000080">ทำไมถึงไม่ยอมรับตำแหน่งผู้จัดการ หา!!!</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ถ้าเป็นผู้จัดการก็จะได้ไม่ต้องมาทำงานเสี่ยงๆอย่างนี้</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ดูตัวเองซิ...เจ็บเจียนตายอยู่แล้ว ทำไมถึงไม่ยอมฟังพี่บ้าง&quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">คำตอบจากปากน้องของฉันรวมถึงสีหน้าเคร่งเครียด</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"> <br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ยังยืนยันความคิดเดิมของเขา</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"><br> <br> &quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"> </font><font size="4" color="#000080">พี่ลองคิดถึงพี่เขยสิครับ พี่เขยเพิ่งจะได้เป็นประธาน</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ส่วนผมมันการศึกษาต่ำถ้าผมได้เป็นผู้จัดการ</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">คงจะมีเสียงนินทาว่าร้ายเต็มไปหมด&quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"> <br> <br> </font><font size="4" color="#000080">น้ำตาปริ่มดวงตาของฉันรวมทั้งสามีของฉันด้วย</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"> .....</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ฉันบอกกับน้องว่า</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"><br> <br> &quot;</font><font size="4" color="#000080">แต่ที่เธอไม่ได้เรียนต่อก็เพราะพี่...&quot; </font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"><br> <br> &quot;</font><font size="4" color="#000080">ทำไมต้องพูดถึงเรื่องที่ผ่านไปแล้วด้วยล่ะครับ&quot; </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">น้องชายของฉันจับมือฉันไว้</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ตอนนั้นน้องของฉันอายุ</font><font size="4"> </font><font face="Garamond" size="4" color="#000080">26 </font><font size="4" color="#000080">ปี ส่วนฉันอายุ </font><font face="Garamond" size="4" color="#000080">29 </font><font size="4" color="#000080">ปี...</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> </font><font size="4" color="#008000">เมื่อน้องชายของฉันอายุได้ </font><font face="Garamond" size="4" color="#008000">30 </font><font size="4" color="#008000">ปี</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">เขาได้แต่งงานกับผู้หญิงในที่ทำงานที่เดียวกัน </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ในงานแต่งงาน ประธานในงานได้ถามน้องชายของฉันว่า</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"> <br> <br> &quot; </font><font size="4" color="#008000">ใครคือคนที่คุณรักที่สุดในชีวิตนี้&quot;</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">น้องชายของฉันตอบอย่างไม่ลังเล </font><font face="Garamond" size="4" color="#008000">&quot;</font><font size="4" color="#008000">พี่สาวของผมครับ&quot;</font><font size="4" color="#008000"> </font><font face="Garamond" size="4" color="#008000">.....</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">และเขาก็เล่าเรื่องราวที่แม้แต่ฉันยังจำไม่ได้</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"><br> <br> &quot;</font><font size="4" color="#008000">ตอนผมอยู่โรงเรียนประถม โรงเรียนอยู่อีกหมู่บ้านหนึ่ง</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">เราสองคนพี่น้องต้องใช้เวลาถึง </font><font face="Garamond" size="4" color="#008000">2</font><font size="4" color="#008000">ชม.</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">เพื่อเดินไปเรียน...และเดินกลับบ้าน</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">วันหนึ่งในวันที่หิมะตกหนักผมทำถุงมือหายไปข้างหนึ่ง </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">พี่สาวผมจึงได้ให้ถุงมือของเธอข้างหนึ่ง</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">และเธอก็ใส่ถุงมือเพียงข้างเดียวเดินเป็นระยะทางไกล</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"> <br> <br> </font><font size="4" color="#008000">เมื่อเรากลับถึงบ้านมือเธอบวมแดงเพราะอากาศหนาว</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">เธอไม่สามารถจับช้อนทานข้าวได้ด้วยซ้ำ</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"> .......</font><font size="4" color="#008000">นับจากวันนั้น </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ผมสาบานกับตัวเอง</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">ว่าตลอดชีวิตของผม ผมจะดูแลพี่สาวของผมให้ดี</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">และจะทำดีกับเธอ&quot; </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่ว</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">สายตาทุกคู่ของแขกเหรื่อหันมาจับจ้องที่ฉัน</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"> <br> <br> </font><font size="4" color="#008000">คำพูดจากปากฉันออกมาอย่างยากลำบาก</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"> ....... <br> <br> &quot; </font><font size="4" color="#008000">ในโลกใบนี้คนเดียวที่ฉันรู้สึกขอบคุณที่สุด คือน้องชายของฉันค่ะ&quot; </font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"><br> </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> </font><font size="4" color="#008000">ในวาระที่มีความสุขที่สุดเช่นนี้</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">น้ำตาได้รินไหลออกมาจากสองตาของฉันอีกครั้ง...</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">จงรัก และห่วงใยคนที่คุณรักในทุกๆ</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">วันในชีวิตของคุณและเขา </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">คุณอาจจะคิดว่าสิ่งที่คุณทำให้ใครสักคนเป็นเพียงสิ่งเล็กๆน้อยๆ</font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">แต่สำหรับคนคนนั้นอาจจะมีความหมายมากอย่างคาดไม่ถึง</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"><br> <br> .. </font><font size="4" color="#008000">ไม่ว่าเขาคนนั้นจะคือ </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">พ่อ แม่ พี่ น้อง ญาติ คนรัก เพื่อน </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">หรือแม้คนที่คุณไม่รู้จัก ก็ตาม</font><font face="Garamond" size="4" color="#008000"> <br> </font><font face="Arial" size="4" color="#008000"><br> <br> </font><font size="4" color="#008000">จบบริบูรณ์....</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"><br> </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">ปล.ปัจจุบันผู้เป็นพี่สาวอายุ </font><font face="Garamond" size="4" color="#000080">86 </font><font size="4" color="#000080">ปีตำรงตำแหน่งเป็นผู้บริหารใหญ่บริษัทฮุนไดและในเครือกว่า</font><font face="Garamond" size="4" color="#000080"> 20 </font><font size="4" color="#000080">บริษัท</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">น้องชายอายุ </font><font face="Garamond" size="4" color="#000080">83 </font><font size="4" color="#000080">ปีเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทเล็กๆ ที่มีชื่อเป็นภาษาเกาหลีว่า</font><font size="4"> </font><strong><u><font face="Garamond" size="4" color="#ff0000"><br> <br> &quot;</font></u></strong><strong><u><font size="4" color="#ff0000">ซัมซุง&quot;</font></u></strong><font size="4" color="#000080"> </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">และเรื่องราวของท่านทั้ง </font><font face="Garamond" size="4" color="#000080">2 </font><font size="4" color="#000080">คนกำลังถูกนำมาสร้างเป็นซี่รี่ย์ โดยดาราเล็กๆ คนคือ ซอง เฮ เคียว และ ลี ดอง ฮุคครับ</font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> <br> </font><font size="4" color="#000080">บู มิง ฮอง </font><font face="Arial" size="4" color="#000080"><br> </font><font size="4" color="#000080">เล่าเรื่อง</font><font size="4"> </font><font size="4"></font> 348@http://www.thailandyfc.net Articles 2008-02-20T16:27:50+07:00 http://www.thailandyfc.net/modules.php?name=News&file=article&sid=346 http://www.thailandyfc.net/images/News/00000000346_im.jpg <p> กาลครั้งหนึ่ง มีการการแข่งขันของกบที่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง&nbsp; การแข่งขันนี้มีกติกาอยู่ว่า กบตัวใดกระโดดขึนไปที่ยอดหอคอยของหมู่บ้านเป็นตัวแรกจะเป็นผู้ชนะ&nbsp; สมาชิกกบทุกตัวก็มารวมตัวกันเพื่อมาดูการแข่งขัน<br> <br> การแข่งขันก็ได้เริ่มต้น <br> <br> จริง ๆ แล้ว ไม่มีใครในกองเชียร์กบที่เชื่อว่าจะมีกบแข่งตัวไหนที่จะพิชิตยอดหอคอยได้ <br> <br> มีคำพูดตะโกนออกไป <br> <br> &quot;โอ๊ย ! ไม่มีทางหรอก&quot; <br> &quot;หอคอยมันสูงเกินไป&quot; <br> หรือ <br> &quot;ไม่มีโอกาสทำได้ ยากเกินไป&quot; <br> <br> กบแต่ละตัว ก็เริ่มหล่น ตกลงมาที่ละตัวสองตัว <br> ยกเว้นกบที่ยังมีกำลัง รักษาจังหวะการกระโดดไว้&nbsp;ก็ปีนกระโดดสูงขึ้นและสูงขึ้น <br> <br> สมาชิกกบข้างล่าง ก็ตะโกนออกมา &quot;เฮ้ย พวกแกทำไม่ได้หรอก มันยากเกินไป&quot; <br> <br> กบที่เหลือข้างบน ก็เริ่มอ่อนแรงลง และถอดใจไปทีละตัวสองตัว <br> <br> แต่.....ขณะนั้น มีกบอยู่เพียงตัวเดียว ที่กระโดดไต่ขึ้นไป สูงขึ้น ๆ&nbsp;และ สูงขึ้น ไม่มีทีท่าว่าจะเลิกละความตั้งใจ&nbsp;<br> <br> สุดท้าย กบทุกตัวก็ถอดใจ เหลือเพียงกบตัวเดียวตัวนั้นที่ตั้งหน้าตั้งตากระโดด&nbsp; จนสุดท้ายก็ไปถึงยอดหอคอยได้&nbsp;&nbsp; <br> <br> ทุกคนอยากรู้ว่า อะไรคือเคล็ดลับที่ทำให้กบตัวนี้ชนะการแข่งขัน<br> <br> เจ้าของการแข่งขันจึงถามกบตัวนี้ว่า คุณเอาแรงมาจากที่ไหนที่ทำให้คุณไปถึงยอดหอคอย <br> กลายเป็นว่า...........<br> <br> <br> <font size="4">กบตัวนี้หูหนวก</font> <br> <br> <br> นิทานเรื่องนี้สอนว่า อย่าฟังเสียงด้านลบ หรือ เสียงที่จะทำให้คุณถอดใจ เพราะว่ามันจะขโมยความฝัน และ ความปรารถนาอันแรงกล้าของคุณไป&nbsp; จงฝึกหัดฟังคำพูดในแง่บวก เพราะสิ่งที่คุณได้ยินจะมีผลต่อการกระทำ <br> <br> ดังนั้น<br> จงเป็นคนคิดในแง่บวก และ <br> <br> มากยิ่งกว่านั้น <br> <br> <br> <font size="4">จงหูหนวกกับคนที่บอกกับคุณว่า &quot;คุณไม่สามารถไปถึงความฝัน&quot;</font><br> &nbsp;<br> <br> </p> 346@http://www.thailandyfc.net Articles 2008-01-31T16:10:56+07:00